|
NEDEN HAYVANCILIK KURULTAYI ?
Yıllar öncesinde, koyun varlığı bakımından dünyada 8. sırada, sığır varlığı bakımından ise dünya sığır varlığının %1’ine sahip olan ülkemiz sayısal bakımdan dünyada ilk 10 sırada yer almakta iken son 20 yılda hem hayvan sayısı bakımından hem de hayvansal üretim bakımından çok alt sıralara düşmüştür. Basit bir örnek vermek gerekirse, hayvancılığın odağı olarak rol oynayan ve ana geçim kaynağı hayvancılık olan bölgemizde (Kars-Ardahan-Iğdır) bile son yıllarda koyun sayısı neredeyse yarı yarıya, sığır sayısı ise yaklaşık ¼ oranında azalmıştır. Benzer durum daha fazla oranlarda ülke genelinde de gözlenmektedir. Hayvan ıslahı ve hayvancılığın gelişmiş ülkelere yakın düzeylere çıkarılması için ülkemizdeki ilgili kurumlar tarafından iyi niyetli çabalar sergilenmesine rağmen hayvancılık sektörünün hala çok karmaşık sorunlardan kurtulamadığı görülmektedir. Yine basit bir örnek olması için suni tohumlama uygulamalarındaki duruma göz atılabilir. Suni tohumlamanın ve hayvan ıslahının teşviki için bakanlık ve diğer kurumlar tarafından birtakım girişimlerle birçok proje uzun yıllardan beri gerçekleştirilmesine rağmen suni tohumlama oranı yaklaşık %20 civarındadır. Oysa bu oran gelişmiş ülkelerde %90 düzeyindedir.
Ülkemizde belli süreli kalkınma planları yapılırken tarım ve hayvancılık konusunda iddialı olan (ve olması da gereken) ülkemizde hayvancılık kurultayı yapılıp hükümetlere öneri ve çözümler konusunda bir rapor sunulması ve kurultaydan çıkan sonuçlara göre bir plan ve bütçe hazırlanması daha iyi olmaz mı? Oysa ülkemizde yaklaşık 8 yıldır bir hayvancılık kurultayı yapılmamaktadır. Ülkemiz hayvancılığının geldiği nokta olması gereken düzeyin çok gerisinde olup, hayvancılığımız dünü ve bugünü açısından değerlendirildiğinde hala 50 yıl öncesinin sorunlarıyla uğraşmaya devam etmektedir.
Bir zamanlar kendi kendini doyuran 7 ülkeden biri olan ülkemizin şu anda geldiği durumu ve hayvancılığın sorunları ile ilgili kişiler, çiftçiler, bilim adamları,kurumlar, meslek örgütleri veya basın tarafından sarf edilen ve çoğumuzun rastladığı sözleri ve dile getirilen değerlendirmeleri veya varılan sonuçlara kısaca bir göz atalım.
Hayvancılığımız can çekişiyor…
Protein açlığı en büyük açlıktır…
Teknolojiyi veya makineleri yememiz mümkün değildir.
Biz üstümüze düşeni yapıyoruz, ama kaynak sorunumuz var…
Köyden kente göçü önlemek için bir an önce tarım ve hayvancılığa istihdam açısından önem vermek lazım…
Hayvancılıkta bilinç az…
Et kırmızı petroldür…
Hayvancılık da Turizm gibi bacasız bir sanayidir…
Avrupa’da adamlar hayvancılığı daha iyi yapıyor…
Hayvancılık ta teşvikler artırılmalı…
Deli dana hayvancılığımızı çökertti…
İthal et belimizi kırıyor…
Hayvancılıkta girdi fiyatları ve maliyet fazla
Hayvancılık zor ama, karlı bir iş değil…
Kurbanlıklar elimizde kaldı…
Kurbanlıklarını satamayan çiftçi intihar etti…
Bulaşıcı hastalıkların yayılmasını ve verim kayıplarının önlemek lazım…
Hayvansal ürünlerde ilaç kalıntısı insan sağlığını tehdit ediyor…
Hayvandan insana bulaşan hastalıklara dikkat…
Bu sözler, haberler ve çıkarımlar uzar gider… Ama hayvancılıkla ilgili reel sorunlarımız ya hiç çözülmez ya da çok yavaş ilerleme kaydedilir.
Damızlık hayvan ve hayvansal ürünler ihraç eden bir durumdan, hayvan ve hayvansal ürünler ithal eden duruma gelen ülkemizde, hayvancılığın dünü bugünü,ulusal hayvancılığın dünya ölçeğindeki yeri ve ilişkileri, hayvancılığımızın yapısal ve örgütsel sorunları,hayvansal üretimdeki sorunlarımız , hayvansal üretimimizde teknolojinin kullanımı ve yeterliliği, hayvansal ürünlerin gıda kalitesi ve güvenliği, hayvancılık ve çevre sorunlarımızın, hayvancılığın geliştirilmesi ve özendirilmesinde medyanın kullanımı gibi konular biran önce masaya yatırılmalıdır.Hayvancılığın sorunlarının en üst düzeyde yaşandığı ve birinci geçim kaynağının hayvancılık olduğu bölgemizde kurultayın yapılması daha anlamlı ve yerinde olacaktır.
Hayvancılığımıza yeniden ve güçlü bir ivme kazandırmak için hayvancılık kurultay’ında Kars’ta buluşmak dileği ile…
|
